Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

De Iberische wolf


  1. Algemeen
  2. Uiterlijk
  3. Geschiedenis van de Iberische wolf en de huidige aantallen
  4. Voeding

1. Algemeen

Canis Lupus Signatus is de wetenschappelijke naam die men gebruikt om de Iberische wolf aan te duiden. Het is een onderverdeling van de gewone wolf (Canis Lupus) en hij leeft op het Iberisch schiereiland, meer bepaald in Spanje en Portugal.


2. Uiterlijk

De grootte is gemiddeld, maar hij is kleiner dan de andere Europese wolven. De lengte schommelt tussen de 130 en 180 cm voor de mannetjes en tussen de 130 cm en de 160 cm voor de vrouwtjes en hun schouderhoogte is 70 cm.

De volwassen mannetjes wegen gemiddeld tussen de 30 en de 40 kg en de vrouwtjes wegen tussen de 20 en de 35 kg.

Zij hebben een relatief groot, massief hoofd met driehoekige oren die relatief klein zijn en schuine ogen met een geelachtige kleur.

De snoet heeft witte vlekken en op de lip zijn er snorharen. Zijn vacht is niet overal gelijk, er zijn stroken met langer, donkerder of zelfs zwart haar die een deel van de voorpoten bedekken, er is een donkerder gedeelte aan de staart en een donker stuk rond het kruis wat bekend staat als het zadel.

Het geheel van dergelijke merktekens of donkere vlekken hebben deze ondersoort van wolven zijn naam gegeven van “signatus” wat in het latijn betekend “gemarkeerd” of “merk”.

3. Geschiedenis van de Iberische wolf en de huidige aantallen.

De Iberische wolf was gedurende eeuwen aanwezig op het ganse Iberisch schiereiland. Tot op het einde van de jaren 1900 kwamen zij onbeperkt voor over het ganse schiereiland maar niettemin stonden zij op het punt van uitroeiing op het einde van de jaren 70 in de XXste eeuw.

Dat was de schuld van de toenmalige regering onder leiding van Franco. Er was toen een overheidscampagne van kracht om de wolven uit te roeien in gans Spanje. Deze campagne was op zijn hoogtepunt tussen de jaren 1950 en 1960 en de regering Franco slaagde erin om de wolf uit Spanje te verwijderen met uitzondering van het noordwesten van het land en in sommige geïsoleerde gebieden van de Sierra Morena.


Om het probleem van uitroeiing nog te verergeren was er in Portugal een gelijkgestemde dictator aan de macht die er ten opzichte van de wolf eenzelfde politiek voerde en ook hier was het resultaat hetzelfde.. In Portugal overleefden er maar enkele kleinere groepen in enkele kleinere gebieden.

Als er enkele groepen gered zijn is dat te danken aan het werk van aan aantal natuurbeschermers zoals de Spanjaard Féliz Rodriguez de la Fuente. 

Vandaag de dag is de Iberische wolf een beschermd dier en vanaf de jaren 90 is er terug een duidelijke toename en expansie van het dier in hun traditionele gebieden. Een deel van de wolven die in Castilla en Léon leefden gaan in de richting van Extremadura, Madrid, Aragón en Guadalajara. De wolven in Andalusië hebben minder geluk en het lijkt erop dat in de laatste jaren de laatste wolven verdwenen zijn in de Sierra Morena.

Volgens meerdere bronnen waren er in 1988 tussen de 1.500 en de 2.000 wolven in Spanje. In het jaar 2002 berekende men dat er minstens 2.000 wolven zijn in Spanje en in Portugal zouden er tussen de 300 en de 400 exemplaren zijn.

De Iberische wolf is opgenomen op de lijst van bedreigde diersoorten

4. Voeding

De wolf is een van de weinige grote carnivoren (vleeseters) op het Iberisch schiereiland en zoals de meeste roofdieren bestaat zijn voeding vooral uit prooien, grote planteneters en andere zoogdieren.

Doctor Félix Rodriguez de la Fuente, heeft verschillende studies uitgevoerd om het voedingspatroon van de Iberische wolf vast te stellen. Volgens de resultaten van dit onderzoek heeft men kunnen vaststellen dat de voeding bestaat uit:

  • grote zoogdieren (zoals reeën, moeflon en herten) voor 35 %
  • schapen voor 24 %
  • konijnen voor 14 %
  • veldmuizen voor 9 %
  • krengen voor 7 %
  • reptielen en vogels voor 5 %
  • insecten en planten voor 4 %
  • andere carnivoren (zoals vossen en honden) voor 2 %.