Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

De archeologische verzameling van Tarragona

  1. De stad in het kort
  2. Tarragona in de Romeinse periode
  3. Tarragona na vier eeuwen Romeins bestuur
  4. Middeleeuws Tarragona (.XII-XV) 
  5. Vanaf de zestiende tot de achttiende eeuw
  6. De negentiende en de twintigste eeuw
  7. Belangrijke plaatsen
  8. Website

1. De stad in het kort

Tarragona is een stad in het zuiden van Catalonië en het is tevens de hoofdstad van de gelijknamige provincie Tarragona in het gewest Tarragonés.

Het is de economische; intellectuele en culturele hoofdstad van het het zuiden van Catalonië en zijn invloed overstijgt de provinciegrenzen. Het belangrijkste petrochemisch centrum van Spanje is hier in Tarragona gevestigd en sinds 2008 is hier het Catalaans Chemisch Onderzoeks Centrum (Instituto Catalán de Investigación Química). Dit instituut werkt samen met een aantal grote multinationale bedrijven op het gebied van Onderzoek en Ontwikkeling.

Op nauwelijks 13 km van de stad is er een luchthaven met 27 nationale en internationale verbindingen.

De AVE, de Spaanse hogesnelheidstrein heeft 3 stations in de stad en voor de gewone lijnen is er dan nog 1 station en daardoor bezit Tarragona goede en snelle verbindingen met Madrid, Barcelona, Zaragoza, Valencia en Frankrijk.

Zijn ligging aan de rand van de Middellandse Zee aan de Costa Dorada met zijn stranden, zijn recreatiecentra en zijn historische traditie maken van de stad een belangrijke toeristische plaats.,

Zijn oorsprong gaat terug tot het oude Romeinse Tarraco, de hoofdstad van het toenmalige Hispania Citerior Tarraconensis.

In zijn culturele leven vinden we twee universiteiten, de Universidad Laboral en de Universidad Rovira y Virgili van Tarragona. Beide universiteiten hebben een intens studentenleven door de aanwezigheid 25.000 studenten.

Het religieus erfgoed met zijn seminarie, het bisschoppelijk paleis en zijn kathedraal maakte van Tarragona in 2008 een ontmoetingsplaats in het Jubileum Jaar. Dit veranderde de stad in een pelgrims centrum op de Weg naar Santiago.

In Tarragona zijn in 2010 de Europese Jeugd Spelen en bovendien is de stad kandidaat voor de inrichting van de Mediterrane Olympische Spelen in 2017. De stad is Europese Cultuur Hoofdstad in 2016.

2. Tarragona in de Romeinse periode

De stad is gevestigd op een plaats die typisch is voor Iberische nederzettingen aan de kust, ze ligt aan de rand van een heuvel en aan de monding van een rivier.

In 218 voor Christus gingen de Romeinen hier aan land en zij bouwden er een groot militair kamp. Dankzij de strategische ligging en het goede klimaat werd Tarraco een belangrijke plaats tijdens de Tweede Punische Oorlog en later tijdens de verovering van het Iberische schiereiland.

In de tweede helft van de eerste eeuw voor Christus kreeg de stad het statuut van kolonie en in 27 voor Christus werd Tarraco de hoofdstad van Hispania Citerior dat later de provincie Hispania Tarraconensis werd

De stad ruilde dan zijn oorspronkelijke functie van militair kamp in voor een complexere functie, die van hoofdstad van de provincie. De plattegrond van de stad veranderde radicaal.

Het hoger gelegen gedeelte werd het militair kamp en in dat gedeelte vinden we ook de tempel voor de keizerlijke cultus en het Pretorium waar de vergaderingen gehouden werden.

In het laagst gelegen gedeelte lag het circus dat ook de scheiding aangaf tussen het militaire deel en het burgerlijk deel met de woongebieden.

Tijdens de vier eeuwen Romeinse aanwezigheid was Tarraco een van de belangrijkste steden van het Romeinse Imperium, op een bepaald moment waren er 30.000 inwoners.

3. Tarragona na vier eeuwen Romeins bestuur

Na de val van het Romeinse rijk brak er een periode aan van verval. De invasies van de Franken en de Germanen vernielden voor een deel de stad en in 476 maakten de Visigotische troepen van Eurik de stad met de grond gelijk. Later werd Tarragona ingenomen door de Arabieren in 714.

Nadien had Karel V een gebied in bezit dat het oostelijk en het noordelijk van het huidige Catalonië bestreek. Tijdens een inval in 985 van Almanzor brandde Barcelona en werd Tarragona ingenomen. De stad werd definitief heroverd in 1116 door Ramón Berenguer III.


4. Middeleeuws Tarragona (.XII-XV)

In 1129 gaf San Olegario, aartsbisschop van Tarragona, de stad als een kerkelijk vorstendom aan de Normandische huurling Robert Bordet, die gediend had onder het bevel van Alfonso I van Aragón.

Op 14 maart 1129 werd Robert Bordet benoemd tot prins van Tarragona door een pact van trouw (vazal). Vanaf de oprichting van het Prinsdom van Tarragona vestigden de Normandiërs onder de leiding van Robert Borlet zich in de stad.

Bordet maakte gebruik van een oude Romeinse toren, de huidige Torre del Pretario, om er zijn kasteel te vestigen. Hier begon ook een eerste vorm van kolonisatie van de stad/  In de stad had Borlet de leiding maar hij stond onder de controle van de aartsbisschop van Barcelona.

De situatie werd bemoeilijkt bij de dood van San Olegario. Zijn opvolger, Bernat Tort, een vertrouweling van de Graaf van Barcelona, vestigde zich in 1146 in de stad  Dit was de aanleiding tot het begin van tal van betwistingen en rechterlijke conflicten en het leidde tot de teruggave van het prinsdom aan de Graaf van Barcelona in 1151.

Op het einde van de twaalfde eeuw was Tarragona al een grote stad en besloeg de stedelijke kern van de stad een groot grondgebied. In 1148 had de lokale overheid zich georganiseerd in een raad van inwoners van de stad en zij namen intensief deel aan het stadsleven. De stad groeide en bezette het interne gebied van het Forum van Tarraco en zij behield zo de architectonische structuur uit de Romeinse periode. De stad groeide in de twaalfde eeuw verder tot buiten het gebied van de grote monumenten. Vanaf 1146 bereikte de stad het gebied dat in de Romeinse periode bestemd was voor de eredienst en in dit gebied begon men in 1171 dan ook met de bouw van een kathedraal.

Buiten het defensieve gedeelte van de stad in dit tijdperk onderscheiden we zeer duidelijk drie verschillende gebieden:

  • de Corral, dit is het oude Romeinse circus en men veranderde dit in een dorpje buiten de muren met een minimum aan bevolking maar waar men de handel en industrie liet gebeuren
  • de Vila Nova, dit is het gebied dat werd doorgetrokken vanaf de Corral tot aan de haven en waar men aan landbouw deed. In tegenstelling met de voorgaande plaats was dit gebied weinig bewoond, enkel aan de haven en aan de Corral woonden er mensen
  • De tuinen van Tarragona, dit was ook een gebied geschikt voor de landbouw.

De uitbreiding van de builenpest in Europa was het begin van een belangrijke demografische recessie. De epidemie kwam in de stad tussen mei en juli 1348 en veroorzaakte een grote sterfte onder de bevolking.

Niettegenstaande deze ontvolking begon men in 1368, op bevel van de Kroon, in de stad met de werken aan de muren om ze te onderhouden en ze te versterken.

Dit gebeurde door de bouw van de Muralleta of Mur Nou (Nieuwe Muur) en de verhoging van de gevel van het circus.  Door deze werken kwam het gebied van de Corral in het stedelijk gebied te liggen.

De politieke situatie verslechterde tijdens de eerste helft van de vijftiende eeuw. De geschillen tussen de overheid van Catalonië (Generalidad de Cataluña) en Juan II de Aragón veroorzaakten een Catalaanse burgeroorlog. De aartsbisschop koos de zijde van de koning en de gemeenteraad koos na lang twijfelen de kant van de Catalaanse overheid.

Op 17 oktober 1462 begon het beleg van de stad door de troepen van Juan II. De oorlog dompelde de stad in een periode van verval. De verdediging van de stad, speciaal in de omgeving van de Nieuwe Muur werd ernstig beschadigd evenals het gebied van de Corral. De bevolking daalde drastisch en de stad ging failliet. De gevolgen van de burgeroorlog bleven lang zichtbaar in de stad.

5. Vanaf de zestiende tot de achttiende eeuw

Tijdens deze periode werd het leven in de stad gekenmerkt door drie belangrijke oorlogen. Vanaf de zestiende eeuw bouwde of verstevigde men versterkingen om de stad en zijn omgeving te verdedigen tegen het oorlogsgeweld en tegen de aanvallen van Corsicaanse piraten.

Tijdens deze periode waren epidemieën een constante en zij veroorzaakten een grote sterfte en een grote uittocht van de bevolking.

Het eerste grote conflict was de oorlog van de Maaiers (Guerra de los Segadores) plaatsten Catalanen en Fransen aan de ene kant en de Spaanse kroon aan de andere kant. Deze oorlog begon in 1640 en eindigde in 1659. 

De strategische ligging van Tarragona was de oorzaak van grote problemen tijdens twee momenten. Het eerste probleem was in 1641 en het tweede was in 1644.

Beide malen werden er grote vernielingen in de stad aangericht aan de gebouwen en daaruit volgde terug het economisch verval van de stad.

Ook de haven onderging grote vernielingen en zij werd voor een langere periode verlaten. Ondertussen gingen de havenactiviteiten door in Salou. De economie van Tarragona was in een ernstige crisis tot aan het einde van de achttiende eeuw en toen besloot men om de haven terug op te bouwen. De haven kreeg toen ook de toelating om handel te drijven met Amerika.

Het tweede grote conflict waar de stad in terecht kwam was de Opvolgingsoorlog (Guerra de Sucesión). Deze oorlog ging van 1702 tot 1714 en de stad was nog niet hersteld van de vorige oorlog. Tarragona werd verdedigd door een Brits garnizoen die de verdedigingswerken verbeterden.

Toen Felipe V aan de macht kwam werd het Decreet van Nueva Planta afgekondigd en dat stelde een systeem in van centralisatie en absolutisme.

In deze nieuwe staatsorganisatie werden de oude Catalaanse rechtsgebieden (veguerías) afgeschaft en kwam er een begin van de gemeentelijke structuur. Tevens werd de macht van de aartsbisschoppen aan banden gelegd.

Een ander groot probleem dat de stad in de zestiende en de zeventiende eeuw regelmatig bedreigde waren pestepidemies en aanvallen van piraten.

De piraterij aan de kusten van de Middellandse Zee maakten dat de bevolking veiligere streken opzocht in het binnenland. Om de aanvallen tegen te gaan bouwde men langs de kust torens zoals de Torre de la Mora, of zoals het bastion over de natuurlijke haven van Tamarit in 1617

De Corsicaanse aanvallen veroorzaakten grote hinden in de demografische en de economische uitbouw van deze streek.

Het binnen brengen van water afkomstig van Puigpelat, was een belangrijke verbetering voor de kwaliteit van het leven voor de bevolking.

6. De negentiende en de twintigste eeuw

De negentiende eeuw begint met het derde grote conflict, nieuwe oorlogshandelingen die een verwoestend effect zullen hebben voor de stad tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog of de Oorlog tegen Frankrijk.

Na een lange belegering die verschrikkelijke gevolgen had voor de bevolking van de stad werd de stad ingenomen door de Franse troepen op 28 juni 1811. Vanaf dit moment bezetten de Franse troepen de stad gedurende twee jaar en dat waren twee jaar van honger miserie. Uiteindelijk verlieten de Fransen de stad op 19 augustus 1813.

Het demografisch en economisch herstel vorderde langzaam hoewel de stad werd vrijgesteld van het betalen van belastingen tussen 1816 en 1826. Met de verbetering van de situatie begon men met het herstel van de haven en dat bracht een aantal buitenlandse handelaars naar de stad.

In 1786 had Tarragona de toelating gekregen om handel te drijven met Amerika en er kwam een grote handel in wijn en brandewijn. Hierdoor kwam er een grote uitbreiding van de wijnhandel maar dat ging ten nadele van de andere producten.

Met de komst van de druivenziekte in Frankrijk in 1870 groeide hier in Tarragona de druiventeelt op een buitensporige wijze, er werden aanplantingen gedaan op gronden die hiervoor niet geschikt waren.

Het voordeel om te kunnen exporteren en het gemak van het vervoer maakte de druiventeelt een zeer winstgevende handel. Er ontstond in deze tijd een nieuwe sociale klasse, die van arbeiders en ambachtslieden.

Tijdens de tweede helft van de negentiende eeuw stimuleerden de schommelingen in de prijs voor de wijn de economie, de demografie en de stedelijke uitbreiding.

Vanaf 1868 begon men met de bouw van gebouwen en woningen buiten de muren. Militair gezien waren de muren toch niet zo belangrijk meer omdat zij door de nieuwe militaire  technieken zo vernietigd konden worden.

Tijdens het eerste deel van de twintigste eeuw waren er belangrijke politieke en sociale gebeurtenissen in Spanje die ook hun invloed hadden op de stad: de dictatuur van Primo de Rivera, de afkondiging van de Tweede Republiek en de Spaanse Burgeroorlog.

Deze laatste gebeurtenis was een enorme hinder op de economische en de sociale ontwikkeling van Tarragona. De stad werd meerdere malen gebombardeerd en daardoor waren er niet alleen veel dodelijke slachtoffers maar was er ook een grote vernietiging van de stedelijke infrastructuur. Na de oorlog had men geruime tijd nodig om alles te herstellen.

Vanaf het midden van de jaren vijftig vestigden zich de eerste petrochemische bedrijven zich rond de stad.

De archeologische plaatsen in Tarragona behoren bij de belangrijkste vindplaatsen met overblijfselen uit de Romeinse periode in Spanje. De vindplaats in Tarragona kwam op de lijst van het Werelderfgoed van de Unesco in 2000.

Er zijn nog veel belangrijke Romeinse ruïnes in Tarragona. Delen van de funderingen van de grote muur nabij het hoofdkwartier van Pilatus zouden van voor de Romeinse tijd kunnen zijn.

Dit hoofdkwartier was een gevangenis in de negentiende eeuw maar men denkt dat dat het paleis van Augustus is geweest.

Tarragona is zoals de meerderheid van de steden uit de oudheid die bewoond zijn gebleven deels ontmanteld door hun eigen inwoners om met de oude materialen nieuwe gebouwen te kunnen optrekken.

Het amfitheater nabij de kust werd gebruikt als een steengroeve. Doorheen de ganse stad kan men in de muren van gebouwen encrypties vinden in het latijn of het Fenicisch.

Er zijn twee oude monumenten op een kleine afstand van de stad, het eerste is een prachtige aquaduct die een vallei doorkruist. Zij heeft een hoogte van 21 meter en de laagste bogen waarvan er twee rijen zijn hebben een hoogte van 3 meter.

Het andere monument in het noordwesten van de stad is een Romeins graf met de naam 'Torre de los Escipiones', de Toren van Scipio. Maar er is geen enkele aanwijzing dat hij hier inderdaad begraven ligt.

7. Belangrijke plaatsen

A. De Romeinse muur

De muur van Tarragona is een militaire omheining van Romeinse oorsprong die de oude stad omringde.

Geschiedenis en karakteristieken
De muur is de oudste constructie in Tarragona. In het begin was dit enkel een houten palissade om het militaire garnizoen te beschermen.

De eigenlijke muur is gebouwd in de tweede eeuw voor Christus maar wetenschappers zijn het nog niet eens of dit tijdens de tweede Punische Oorlog was of vroeger. Er was een vergroting van de muur tijdens de bouw van de Romeinse stad Tarraco. Uit deze tijd zijn er nog 3 torens overgebleven:

  • La Torre del Arquebisbe
  • La Torre del Cabiscol 
  • La Torre de Minerva

In 217 en 197 voor Christus werd de muur uitgebreid en versterkt met een stenen front van  6 meter, met een dikte van 4,5 meter en met torens op de zwakkere plekken. De totale lengte in die periode was ongeveer 4 km. Momenteel is er nog 1 km van overgebleven.

Na de Moorse invasie begon er in de stad een langzame ontvolking en het was wachten tot de inname van de stad door Ramón Berenguer IV, in de twaalfde eeuw opdat de muur hersteld zou worden.

Er zijn nog wijzigingen en herstellingen aangebracht tijdens de bezetting door de troepen van Napoleon.

B. Provinciaal Forum en de plaats voor de keizerlijke cultus (Foro provincial / El recinto de culto imperial)

Het provinciaal forum van Tarraco was een immense monumentale plaats van ongeveer 18 ha groot. Het bestond uit twee grote pleinen omringd door zuilen en waarrond de belangrijkste gebouwen stonden van de administratie, religie en cultuur van de stad Tarraco.

Geschiedenis
Het werd gebouwd door de Romeinen in 73 na Christus onder het mandaat van keizer Vespasiano en het forum bleef in gebruik tot in de vijfde eeuw. Vanaf dat moment gebruikte men de gebouwen rondom het plein als privé woningen.

Vanaf de twaalfde eeuw verstedelijkte het plein en kwam er een aanleg van straten die vandaag de dag nog altijd bestaan.

C. Gebouwen en instanties de het forum huisvest

  • Consilium Provinciae Hispaniae Citerioris (Provinciale Raad)
  • Circo (Circus)
  • Tabularium (Archief van de Staat) 
  • El Arca (Schatkist ) 
  • Casa de la Cúria (Huis van de Rechtszaken)
  • Audiencia (Audiëntie)
  • Templo de Culto Imperial (Tempel voor de Keizerlijke Eredienst)

Dit is een ruimte die geschikt is voor de eredienst en de ambtelijke vertegenwoordiging. Op een lagere plaats stond het circus.

De ruimte voor de eredienst was ook de zetel van concilie en het lag in het bovenste gedeelte van de stad. Vandaag is deze ruimte ingenomen door de kathedraal, het Domplein en door andere gebouwen. Het was een enorm plein van 153 meter op 136 meter. Het was omringd door een muur van 9 meter hoogte die de bedekking ondersteunde met een portiek met kolommen van 11 meter hoogte, zij omringden het ganse plein.

Een onderdeel van dit plein was de tempel van Augustus die grote afmetingen aannam met zijn kolommen van 13,5 meter hoogte.

Het plein van de vertegenwoordiging werd op een lager gelegen terras aangelegd dan de zone voor de eredienst en dit plein is er mee verbonden door een grote trap die vandaag gebruikt is voor de kathedraal. Dit plein had een breedte van 175 meter en een lengte van 318 meter waardoor het ook het grootste plein werd dat gebouwd is tijdens door het Romeinse Rijk.

Drie van de vier zijden van het plein werden gescheiden door een verhoogd gesloten podium. Na deze portiek stond een groot gewelf waarvan enkele delen zijn overgebleven.

D. Het Romeins circus van Tarraco

Het Romeins circus van Tarraco is een Romeins gebouw dat bewaard is gebleven in het huidige Tarragona. Zijn bouw was politiek geïnspireerd door het Concilium van de Spaanse provincie en het diende voor de jaarlijkse bijeenkomst van de vertegenwoordigers uit de provincie Citerior. Het bevond zich dicht tegen het Provinciaal Forum en binnen de ommuurde ruimte van Tarraco.

In het circus was plaats voor 25.000 personen en het was 325 meter lang en 115 meter breed.

Geschiedenis
Het circus werd gebouwd in de late eerste eeuw na Christus onder het mandaat van de Romeinse keizer Domiciano en men hield er paarden races. De bouw was het hoogtepunt van de stedelijke urbanistische transformatie naar provinciale hoofdstad.

De organisatie van de spelen was voornamelijk in handen van de priesters van de keizerlijke cultus. Het circus bleef in gebruik tot half de vijfde eeuw, het moment waarop de arena en de gewelven er omheen plaats maakten voor nieuwe residentiële ruimtes.

In 1128 staat deze plek onder de naam El Corral en zij werd gebruikt als zetel voor de beurzen en de handel.

Het gebruik van het circus

  • Vooral voor wagenrennen met cuadriga, strijdwagens met vier paarden en met bigas, strijdwagens met 2 paarden en zij werden gemend door de wagenmenners.
  • Circus spelen
  • Theaterstukken

E. Het Romeins theater

Het Romeins Theater van Tarraco is een Romeins gebouw dat in de omgeving stond van het forum.

Geschiedenis
Het theater werd gebouwd in de periode van Augustus op het einde van de eerste eeuw voor Christus. Het was een van meest symbolische gebouwen van de stad.

Het theater werd gebruikt tot op het einde van de tweede eeuw en dan werd het verlaten. In de derde eeuw, na een brand in het gebouw werden de bouwmaterialen opnieuw gebruikt voor de bouw van nieuwe gebouwen.

Kenmerken
Bij de bouw van het theater werd er optimaal gebruik gemaakt van de helling van het terrein voor de bouw van de tribune.

De scene was een plaats voor de opvoering van theaterstukken en ze vormden een verhoogd platform over een podium dat versierd was met halfronde vaste zitplaatsen.

In het achterste gedeelte van de scene ontwierp men een plaats met tuinen voor de toegang van de toeschouwers in het theater en in het centrum was er een grote vijver met standbeelden.

De scene werd afgesloten door een grote monumentale versierde gevel.
De toeschouwers werden over de tribune verdeeld volgens sociale status en klasse.

F. Het amfitheater van Tarraco

Het amfitheater van Tarraco was een Romeins gebouw dat dicht bij de zee gebouwd werd.

Geschiedenis
Het werd gebouwd op het einde van de tweede na Christus en het lag op een vroegere begraafplaats. Tijdens het mandaat van Heliogábalo, op het begin van de derde eeuw werd het amfitheater verbouwd en een van de verbouwingen was de bekroning van het podium met een grote encryptie waarvan nu nog stukken bewaard zijn gebleven.

Op 21 januari 259, tijdens de vervolgingen van de christenen door keizer Valeriano werden de bisschop van de stad Fructuoso samen met zijn diakens Augurio en Eulogio levend verbrand.

Tijdens de vijfde eeuw, als gevolg van de religieuze politiek van de eerste christelijke keizers, verloor het amfitheater zijn oorspronkelijke functies. Een eeuw later gebruikte men de stenen van het theater om er een christelijke basiliek mee te bouwen die drie beuken en een hoefijzervormige apsis bezat.

Het werd een herdenkingsplaats voor de drie heiligen uit Tarragona. Rond de kerk bouwde men een begraafplaats.

Met de Moorse invasie begon er een periode van verwaarlozing en in de twaalfde eeuw begon men op de funderingen van de visigotische basiliek met de bouw van een nieuwe kerk, de kerk van de Santa María del Milagro.

De bouwstijl van deze kerk was romaans en en de kerk bezat een beuk en een vierkant apsis. De kerk bestond tot in 1915.

Gebruik van het amfitheater
In het amfitheater gingen alle soorten spektakel door, van de munera (strijd der gladiatoren) tot de venationes, (strijd met dieren). Maar ook jachtpartijen, atletische tentoonstellingen en martelingen tot de dood er op volgde (christenen) kwamen hier aan bod.

Het werd gebouwd in de buurt van de zee in het beneden gedeelte van de stad omdat er zo een gemakkelijke toegang was voor het publiek maar ook de dieren kon men gemakkelijk  overbrengen van de boot naar het theater.

Het theater werd aangelegd op een steile helling waarbij men voor de bouw van de tribune gebruik maakte van de rots. Op de plaatsen waar men geen gebruik kon maken van een natuurlijke helling werd de tribune aangelegd op bogen.

Het is bekend dat in sommige gevallen het publiek tegen de zon beschermd werd door een enorme luifel.

Onder de arena waar het spektakel gehouden werd bevond zich een “goederenlift” die door middel van een systeem met katrollen en tegengewichten de kooien met wide dieren en de gladiatoren naar boven in de arena bracht.

In het noordelijk gedeelte van de kelder bevond zich een fresco van de godin Némesis die als versiering in een kleine kapel was en waar de gladiatoren haar konden aanroepen. Momenteel bevind de fresco zich in het Nationaal Archeologisch Museum van Tarragona.

De technische kenmerken
Er was plaats voor 15.000 personen en het amfitheater had een elips vormige vorm. De afmetingen was 130 op 102 meter.

G. Het Romeins aquaduct ( "Pont del Diable" of "Acueducto de les Ferreres"

Het aquaduct ligt op ongeveer 4 km in noordelijke richting van Tarragona en is in een zeer goede staat.  Het aquaduct is gebouwd in de eerste eeuw door de Romeinen en ze bracht water van de rivier de Francolí naar de stad. De aquaduct was in gebruik tot in de achttiende eeuw.

Kenmerken
Het aquaduct heeft een lengte van 217 meter en een hoogte van 27 meter. Er zijn 2 verdiepingen met bogen en de stenen zijn gestapeld zonder mortel. Het is waarschijnlijk een van de eerste aquaducten die in Spanje gebouwd werden.

H. De Toren van de Scipio's (La Torre de los Escipiones)

De Toren van de Scipio's (La Torre de los Escipiones) is een grafmonument in de vorm van een toren die gebouwd werden door de Romeinen.

Geschiedenis
De toren is gebouwd in de eerste eeuw na Christus, op 6 kilometer van de stad. De toren staat naast de Via Augusta, de Romeinse weg die het het ganse schiereiland doorkruiste, van de Pyreneeën tot in Gades (Cadiz).
Het is een van de belangrijkste grafmonumenten uit de Romeinse tijd in gans Spanje.

Architectonische kenmerken
Het is een monument met een vierkant grondplan en met drie verdiepingen in afnemende grootte. Het is gemaakt van vierkante bewerkte stenen. In het middelste deel zien we twee figuren die de god Attis voorstellen, een god die in verband wordt gebracht met de dodencultus. In het bovenste gedeelte zien we een bas-reliëf met twee figuren en hierin bevindt zich de grafkamer met de as van de overledene.

Aan de voet heeft het monument een afmeting van 4,40 x 4,70 meter.

Eigenaardigheid
De naam van de toren is verwarrend, de twee figuren van de god Attis werden lang toegeschreven aan de gebroeders Scipio.

I. De Romeinse steengroeve van Médol (La cantera romana del Médol)

Dit is een steengroeve voor kalksteen uit de Romeinse periode, de groeve is 200 meter lang en tussen de 10 en 40 meter breed. De stenen uit deze groeve werden gebruikt voor de belangrijkste bouwwerken van de stad zoals de aquaduct, de Toren van Scipio en de Villa del Munts.

De groeve heeft in het algemeen een diepte van 12 meter maar in het midden van de groeve staat een 16 meter hoge spits die de diepte aangeeft.  Dergelijke torens kan men dikwijls terug vinden in Romeinse steengroeven.

Deze steengroeve is de grootste van de 6 groeven die de stad omringden. De gewonnen stenen hadden een kleurschakering tussen wit en roodachtig maar meestal goudkleurig.

De groeve ligt vlakbij de Via Augusta, van de belangrijkste wegen van het rijk en de huidige N 340 tussen Barcelona en Tarragona volgt dezelfde weg.

In de loop der tijden leverde de groeve 50.000 kubieke meter steen aan voornamelijk Tarragona.

Een bezoek aan de groeve is zeer gemakkelijk, neem de N 340 richting Barcelona.

J. De Triomfboog van Bará (El Arco de Bará)


Deze triomfboog werd opgetrokken door de Romeinen op ongeveer 20 kilometer van Tarragona in de stad Roda de Bará en dateert uit de eerste eeuw.

De triomfboog was over de Via Augusta geplaatst. Hij heeft slechts een opening in het midden. Het hoofdgestel wordt ondersteund door acht gegroefde pilasters die eindigen in Korintische kapitelen.

De triomfboog is gebouwd uit kalksteen die in de omgeving gevonden werd.

De fries heeft een inscriptie ter ere van consul Lucio Licinio Sura en de inscriptie zegt: «Ex testamento L(ucio) Licini(o) L(ucio) f(ilii) Serg(ia tribu) Surae consa[...]».

De boog werd opgericht om de gebiedsgrenzen aan te duiden en om zo de disputen tussen de Cossetanos en Ilergetes, twee Iberische stammen te regelen.

8. Website: Toeristische Dienst van Tarragona, de site is beschikbaar in het Spaans, Catalaans, Engels, Frans, Duits, Italiaans en het Russisch.