Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

De oude stad Salamanca


  1. Algemeen
  2. Geschiedenis
  3. Enkele belangrijke gebouwen
  4. Belangrijke plaatsen en gebouwen in de stad
  5. Andere bezienswaardigheden
  6. Website

1. Algemeen

Salamanca is een Spaanse stad en zij is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Ze ligt in de autonome regio Castilla y León. Het is de tweede meest bevolkte stad van deze regio na Vallodolid. De stad licht dichtbij de rivier de Tormes.


Salamanca herbergt de oudste universiteit van Spanje, de universiteit is gesticht in 1218 en zij was de eerste in Europa die de titel universiteit kreeg en zij kreeg de titel door een edict in 1253 van Alfonso X van Castilla y León.

Tijdens de volgende eeuw was het een van de meest prestigieuze universiteiten van het westen.

Salamanca kreeg een plaatsje in de geschiedenis door een aantal van zijn inwoners zoals: Antonio de Nebrija, Cristóbal Colón, Francisco de Vitoria en de Escuela de Salamanca, Fray Luis de León en Miguel de Unamuno.

In 1988 werd de stad opgenomen op de lijst van het Werelderfgoed van de Unesco door zijn belangrijk architectonisch patrimonium waaronder zijn twee kathedralen, de Oude Kathedraal en de nieuwe Kathedraal, la Casa de las Conchas, de Plaza Mayor, het Klooster van San Esteban en de Escuelas Mayores.

2. Geschiedenis

A. De Oudheid
In de derde eeuw vóór Christus kwam Hannibal naar het Iberisch schiereiland en hij belegerde en nam vervolgens Helmantica (Salamanca) in. De legende gaat dat de mannen de stad overgaven zonder weerstand te bieden en dat zij de stad verlieten. Maar de vrouwen van de stad droegen de wapens van hun mannen onder hun kleding en later belegerden zij de Carthagers.

Met de val van de Carthagers door de Romeinen behielden deze laatsten de bezetting van de stad en Salamanca kreeg vanaf dan een zekere belangrijkheid. 

De stad werd snel een belangrijke handelsplaats door zijn gunstige ligging aan de río Tormes, en door zijn ligging aan een van de belangrijkste Romeinse wegen door Spanje, de Vía de la Plata.  Voor deze weg bouwde men hier in de eerste eeuw de Romeinse Brug.

B. De Middeleeuwen
Met het einde van het Romeins Imperium vestigden de Alanen zich in Lusitania (Portugal) en de stad werd een deel van deze regio.

Later veroverden de Visigothen de stad en zij annexeerden de stad in hun grondgebied. Er zijn weinig gegevens bekend over Salamanca tijdens de Visigotische periode. We weten alleen dat in de vierde eeuw de Romeinse muur vergroot werd met torens. Wat we ook weten is dat in 589 de stad een bisschopszetel werd omdat de stad een afvaardiging stuurde naar het concilie in Toledo.

Met de invasie in 712 van het schiereiland door de Moren veroverde Musa ibn Nusair de stad.

Tijdens de middeleeuwen was het een waardeloos land en een groot deel van de dorpen werden vernield door de veelvuldige invallen van de Moren. Salamanca werd een plaats zonder belang en de stad was praktisch verlaten.

De opeenvolgende pogingen van de katholieke koningen om dit gebied terug in handen te krijgen botsten met de Moorse pogingen om verder naar het noorden te gaan. Het gebied bleef praktisch verlaten tot aan een belangrijke christelijke overwinning in de slag van de Simancas in 939 en het gebied werd terug door de christenen bevolkt niettegenstaande de nog steeds grote macht van het Kalifaat.

Na de verovering van Toledo in 1085 door Alfonso VI kwam de herbevolking van Salamanca goed op gang. In 1102 komt Raimundo de Borgoña op bevel van zijn schoonvader Alfonso VI naar de stad met grote groepen mensen van diverse afkomst.

Elk van deze groepen werden in een verschillend deel van de stad geïnstalleerd. Fransen, Portugezen, Galisiërs, Castilianen, mozaraben en Joden kregen hun eigen kerken en parochies. Men bracht het diocees terug in voege en men herbouwde de kathedraal.

In 1230, onder de regering van Fernando III El Santo verenigde men de twee koninkrijken van Castilië en León.

Koning Alfonso IX van León kende in 1253 aan de scholen van de kathedraal de rang toe van Algemeen Onderwijs en deze scholen zouden later de Universiteit van Salamanca worden. Dit gebeurde met een koninklijk besluit en het werd later gerectificeerd door paus Alejandro IV. De universiteit had in die tijd een zeer groot prestige.

Op 12 augustus 1311 werd in de stad de enige koning van Castilië en León geboren, het was Alfonso XI, de Rechtvaardige. Hij besteeg de troon toen hij veertien jaar was en hij veroverde Gibraltar aan het hoofd van de milities uit Castilië en León. 

Tijdens de vijftiende eeuw was Salamanca het toneel van een grote rivaliteit tussen de adellijke families in de stad. Deze rivaliteit verdeelde de stad in twee gedeelten. Het ene deel was San Benito en het andere deel was Santo Tomé.

C. Moderne geschiedenis
Zoals de rest van de historische plaatsen behorend tot de Kroon en die vertegenwoordigd waren in de Cortes was Salamanca toegetreden tot de Comunidades van Castilla. Dit was een beweging tegen de belastingen van Carlos I. Zij verdedigden ook de belangen van de textiel bedrijven tegen de privileges die de exporteurs van wol hadden. Na de nederlaag van de Comuneros liet koning Carlos I alle torens van de paleizen verwijderen van de edelen die hadden meegedaan aan de opstand.

De zestiende eeuw was de periode van de grootste pracht van de stad . Dit kwam vooral door de universiteit. Salamanca had op een bepaald moment 24.000 inwoners waarvan 6.500 studenten maar daarna kwam er een terugval in het aantal inwoners en in de welstand.

In de achttiende eeuw was er een belangrijke heropleving op economisch en cultureel gebied, door deze heropleving kon men de werken aan de nieuwe kathedraal beëindigen. Deze werken hadden meer dan een eeuw stil gelegen. Men begon ook in 1729 aan de indrukwekkende barokke plaza mayor en dat liet toe om aan een heropbouw te werken van monumentale gebouwen aan het plein die vernield waren door de aardbeving van Lissabon in 1755.

D. Hedendaagse geschiedenis
Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog werd Salamanca in 1809 bezet door de troepen van maarschalk Soult en de stad bleef in Franse handen tot aan de slag van Arapiles in 1812 toen de Fransen verslagen werden door de troepen van Wellington. 

Tijdens de bezetting bouwden de Fransen verdedigingswerken en voor de bouwmaterialen vernielden de Fransen een groot aantal gebouwen in de stad, vooral in de wijk Caídos. Hier bevonden zich een aantal gebouwen van de universiteit.

Het ergste moment voor de stad kwam er toen Fernando VII de Spaanse universiteiten liet sluiten. Na de heropening was Salamanca nog enkel een provinciale universiteit.

En 1873,na de afkondiging van de Eerste Republiek had Salamanca te leiden onder een opstand die onderdrukt werd.

Tijdens de rest van de negentiende eeuw kwam er een heropleving in de stad en Salamanca werd de hoofdstad van de provincie. Er kwam ook een spoorweg die Frankrijk met Portugal verbond. 

De militaire opstand tegen de Tweede Republiek lukte in Salamanca vanaf het begin. Tijdens de burgeroorlog, tussen oktober 1936 en november 1937 was het bisschoppelijk paleis het hoofdkwartier van Franco. Salamanca was ook de zetel van de falangistische organisaties en van de ministeries van de opstandelingen.

In 1940 stichtte paus Pius XII de Pauselijke Universiteit van Salamanca als een voortzetting van de oude theologische studies.

In 1988 werd Salamanca uitgeroepen tot Werelderfgoed van de Unesco.

3. Enkele belangrijke gebouwen

A. Het College van Sint Jacobus de Zebedeüs – Colegio Mayor de Santiago el Zebedeo

Het College van Sint Jacobus de Zebedeüs dat beter bekend is onder de naam van College van Aartsbisschop Fonseca of het College van de Ieren is een van de vier grote universiteits colleges van Salamanca. Het werd opgericht in 1519 door Alonso de Fonseca, aartsbisschop van Santiago de Compostela, voor de studenten afkomstig uit Galicië die aan de universiteit studeerden.


De andere populaire naam, het College van de Ieren, komt door het feit dat toen de vervolging van de katholieken in Ierland op zijn hoogtepunt kwam er veel Ieren hier kwamen studeren.

In 1813, na de Onafhankelijkheidsoorlog keerden de Ieren terug naar hun college en toen zij dit vernield terug vonden kregen zij de toelating om hier in het college verder te studeren.

Het is een van de weinige gebouwen uit de oude colleges die bewaard zijn gebleven. Het werd ontworpen door de architecten Diego de Siloé, Rodrigo Gil de Hontañón en Juan de Álava. Het werk aan het gebouw eindigde in 1578.

Het is een gebouw in platerescostijl en het is gebouwd rond een klooster. Het heeft een eenvoudige voorgevel en de enige versiering is aan de deur. Boven de deur is er een beeld van de heilige Jacobus in de slag van Clavijo. We zien hier ook nog het klooster en de kapel met een retabel van Alonso Berruguete.

B. De Kerk van San Marcos – Iglesia de San Marcos

De Kerk van San Marcos is een kapel in romaanse stijl die we kunnen vinden in de zone van de oude stadsmuur in de calle Zamora. Zij werd gebouwd aan het einde van de elfde of het begin van de twaalfde eeuw en zij werd ontworpen als een parochiekerk. De kerk is uniek omwille van zijn ronde vorm en door zijn kleine afmetingen, zij heeft een diameter van maar 22 meter.

Ondanks zijn ronde vorm aan de buitenzijde heeft de kerk binnenin niet de typische vorm van een ronde kerk, er zijn drie kerkschepen die uitkomen op drie apsissen zoals in een kathedraal.

Na een aantal verbouwingen aan de kerk doorheen de eeuwen werd er een grote restauratie uitgevoerd die de kerk terug bracht naar zijn meest pure romaanse vorm. Er werden toen ook muurschilderingen gevonden die tot op dat moment onbekend gebleven waren.


C. De Kerk van de Sancti Spiritus – Iglesia de Sancti Spiritus

De Kerk van de Sancti Spiritus is een kerk uit de late gotiek en het is een overblijfsel van een oud onteigend klooster.


Het klooster werd gesticht in1190. Alfonso IX gaf het klooster op 22 juli 1223 aan de Orde van Santiago die het op hun beurt aan don Martín Alfonso (zoon van Alfonso IX) schonken. Hij gaf het dan weer verder aan de nonnen van het klooster van Santa Ana.

De kerk werd gerestaureerd in het midden van de zestiende eeuw, de restauratie was in gotische stijl maar met plateresco versieringen. Binnenin de kerk zien we het koor en de kapel met een mudéjar plafond uit de vijftiende en de zestiende eeuw. Verder is er het groot retabel, een werk van Antonio de Paz en de graven van Martín Alfonso en van María Méndez. 

Aan de buitenzijde, boven de renaissance poort staat er een belangrijke sculptuur die de zes belangrijke overwinningen van Petrarca uitbeelden. We zien hier ook enkele medaillons van San Pedro en San Pablo en er is een afbeelding van Santiago tijdens de slag van Clavijo. 

Na de onteigening van Mendizabal werd het klooster een gevangenis en na verloop van tijd werden er meer diensten in ondergebracht zoals de gemeentelijke politie en het gerechtsgebouw. In 1972 werd het gebouw afgebroken.

D. De kerk van San Juan van Barbalos – Iglesia de San Juan de Barbalos

De kerk van San Juan Bautista van Barbalos is een romaanse kerk die gesticht werd in 1150 door de Caballeros de la Orden del Hospital de San Juan de Jerusalén. Het dankt zijn naam omdat het onder de bescherming staat van San Juan Bautista en van de bevolking van Barbalos, waar de orde eigen bezittingen had. 

De kerk heeft een belangrijk deel behouden van zijn oorspronkelijke romaanse vorm zoals de apsis met de drie ramen en met de kroonlijst met zijn sculpturen.

Binnen in de kerk is er een kerkschip en een koor dat bedekt is met een origineel gewelf. Er zijn afbeeldingen van de Maagd met het Kind en een van Johannes de Doper.

Deze kerk had een grote verandering in de achttiende eeuw en de oorspronkelijke romaanse stijl werd omgezet naar een barok stijl.

Tussen de kunstwerken in de kerk zien we Cristo de la Zarza uit de twaalfde eeuw, het beeld is twee meter hoog en het is gemaakt uit notenhout.

Men zegt dat in deze kerk San Vicente Ferrer predikte.

E. De Kerk van San Cristobal – Iglesia de San Cristóbal

De Kerk van San Cristobal is een romaanse kerk en zij werd gesticht in 1145 door de Ridders van de Orden de San Juan de Jerusalén. De kerk heeft een kerkschip dat gebouwd is in de twaalfde eeuw maar er zijn verbouwingen gebeurt in latere eeuwen.

Van de oorspronkelijke bouw is het apsis bewaard gebleven, aan de buitenzijde van de kerk het gedeelte dat uitsteekt boven de kraagstenen en aan de binnenzijde van de kerk is de decoratie met plantaardige motieven bewaard gebleven evenals het dwarsschip van de kerk.

Uit de zeventiende eeuw is een reliëf bewaard gebleven van de Begrafenis van Christus, het is een werk van Pedro Hernández.

Door de staat waarin de kerk zich een hele tijd bevond werd ze een hele tijd niet gebruikt maar tussen 1985 en 1994 voerde men een grondige restauratie uit.

4. Belangrijke plaatsen en gebouwen in de stad

Omdat Salamanca een zo groot monumentaal patrimonium heeft gaan we nu verder met een kort overzicht van deze gebouwen en plaatsen.

A. Pleinen en andere openbare plaatsen

Plaza Mayor: dit plein is gebouwd in barokstijl en het werd ontworpen door de architecten Alberto en Nicolás Churriguera. De eerste steen werd gelegd op 10 mei 1729 en de werken werden beëindigd in 1755. Het plein is gebouwd in een perfecte symmetrie.


Plaza del Corrillo: een klein plein naast de plaza mayor. Aan de linkerkant is er de romaanse kerk van San Martín en aan de rechterkant staat er een reeks huizen met een overdekte galerij met stenen kolommen die eindigen op sokkels die de dagen van de week voorstellen.

Huerto de Calixto y Melibea: tuin dichtbij de twee kathedralen waar volgens sommigen het plot van het boek La Celestina van Fernando de Rojas zich afspeelt.

B. Religieuze gebouwen

Kapel van Vera Cruz – Capilla de la Vera Cruz: barokke kerk met een renaissance voorgevel. Ze herbergt tal van kunstwerken. 

Kathedralen: Salamanca heeft twee kathedralen, de oude kathedraal uit de twaalfde eeuw in romaanse stijl werd tussen 1140 en 1150 gebouwd op initiatief van Don Berengario. De nieuwe kathedraal is veel groter en men begon hier aan te bouwen in 1513. Hij is in gotische stijl en de werken werden beëindigd in de achttiende eeuw. De plaats waar zij samen komen is bekend als Patio Chico en het is een van de meest pittoreske plaatsjes van de stad.


La Clerecía: momenteel is het de zetel van de universiteit. Men begon in 1617 met de bouw en 150 jaar later werd het het Colegio Real del Espíritu Santo, van de Compañía de Jesús geopend. Het is gebouwd in de barokstijl. We onderscheiden het college met een interessant klooster en de kerk met een indrukwekkende gevel met twee torens van 50 meter hoogte en een enorme koepel.
Colegio de Calatrava: gebouwd in de achttiende eeuw door de Orde van Calatrava, momenteel herbergt het het Casa de la Iglesia. 

Augustijner klooster en de Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis – Convento de las Agustinas e Iglesia de la Purísima: in de kerk zien we een schilderij van de Onbevlekte Ontvangenis dat geschilderd werd door José de Ribera. Het is de enige ruimte in Spanje waarvan de bouw en de decoratie volledig Italiaans is. 

Convento de las Dueñas: het is een gebouw uit de vijftiende eeuw en het renaissance stijl. 

Convento de San Antonio el Real: uit 1736, het gebouw is in barok stijl, de stoffelijke resten van San Antonio bevinden zich in het Teatro Liceo en een winkel waar men ze kan bezoeken.

Convento de San Esteban: van de paters dominicanen is gebouwd in de zestiende eeuw.  De gevel is in platerescostijl met zijn triumfboog en het is een juweel van de renaissance bouwkunst in Salamanca. Er is een indrukwekkend barok retabel van José Benito Churrriguera.

Convento de la Encarnación: het is gesticht door aartsbisschop Fonseca in 1512. Het apsis aan de buitenzijde is opvallend en het is in gotische stijl. Binnenin de kerk is er een barok retabel en het graf van de stichter is in renaissance stijl, dat graf is een werk van Diego de Siloé.

Ermita de Nuestra Señora de la Misericordia: uit de zestiende en de zeventiende eeuw. Het is een kleine barok kapel waaraan men begon te bouwen in 1389 op de Plaza de San Cristóbal. Momenteel is het erg beschadigd.

Oude Kerk van de Bernardas – Antigua iglesia de las Bernardas: dit is een werk van Rodrigo Gil de Hontañón en het is een typisch voorbeeld van de bouwstijl die in Salamanca in de zestiende eeuw gebouwd werd. Vandaag de dag ligt het in het colegio de San José de Calasanz.

Kerk van Santo Tomás Cantuariense – Iglesia de Santo Tomás Cantuariense: het is een romaanse kerk die opgericht is ter ere van Santo Tomás, aartsbisschop van Canterbury in 1175. Het heeft drie apsissen en een kerkschip dat bedekt is met een houten plafond.

C. Gebouwen van de universiteit

Universiteit: een verzameling gebouwen die behoorden bij de oude universiteit van Salamanca. Deze gebouwen bevinden zich in de nabijheid van de plaza Patio de Escuelas. Op dezelfde plaza vinden we het huis van dokter Álvarez Abarca of van de Dokters van de Koningin – Doctores de la Reina. De voorgevel is in gotische stijl maar met renaissance invloeden. Vandaag is het gebouw in gebruik als het Museum van Salamanca.

Casa-museo de Unamuno: uit de achttiende eeuw. Het is het oude huis van de rectoren van de universiteit. De woning is behouden gebleven zoals Miguel de Unamuno hier in het huis woonde.

Colegio de San Ambrosio: het is een gebouw uit 1719. Momenteel is hier het groot archief van de Spaanse Burgeroorlog gehuisvest. We vinden hier documenten en voorwerpen die in beslag genomen werden door de troepen van Franco tijdens en na de burgeroorlog.

De oorspronkelijke bedoeling was om informatie te verzamelen over mogelijke tegenstanders van het regime om hen alsnog later te kunnen oppakken.

Na het verdwijnen van het regime werd het een groot en belangrijk archief over de ganse Tweede Republiek inclusief de Spaanse Burgeroorlog. Het heeft zo een grote historische waarde gekregen over deze periode. In het archief bevinden zich veel documenten en voorwerpen die in verband staan met de vrijmetselarij. 


Colegio Trilingüe – het Drietalig College: dit werd gesticht in 1554 voor het onderwijs in het latijn, het Grieks en het Hebreeuws. Een deel van de originele binnenplaats is bewaard gebleven en sinds 1829 is er de Faculteit Fysica gevestigd.

Palacio de Anaya: dit was de laatste zetel van het Colegio Mayor van San Bartolomé of van het Colegio de Anaya. Het werd gesticht in de vijftiende eeuw door don Diego de Anaya, maar het verdween aan het begin van de negentiende eeuw. Momenteel is er de Faculteit in de Filologie gevestigd. Dichtbij het gebouw zien we de kerk van San Sebastián, dat was de oude kapel van het college en van het logementshuis. Het is een werk van Joaquín de Churriguera.

Colegio Santa Cruz de Cañizares: het is een gebouw uit de zestiende eeuw en nu is hier het Muziek Conservatorium. Er zijn nog resten van de oude kapel die ingebouwd is in het auditorium. Ook de voorgevel in platerescostijl is bewaard gebleven.

Colegio de San Pelayo: het is opgericht in het midden van de zestiende eeuw. Vanaf 1990 is er een grondige restauratie geweest en momenteel is hier in het gebouw de Faculteit van Geografie en Geschiedenis.

D. Paleizen

Casa de las Conchas – Het Huis met de Schelpen: het werd gebouwd omstreeks 1490 voor Don Rodrigo Arias Maldonado. De bouwstijl is burgerlijke gotiek en de gevel heeft een versiering met ongeveer 350 sint-jacobsschelpen, het symbool van de militaire orde van Sint-Jakob waarvan Don Rodrigo lid was.. De smeedijzeren tralies voor de ramen zijn prachtig versierd. Momenteel is er een openbare bibliotheek in ondergebracht. 


Casa de doña María la Brava: een gebouw in gotische stijl uit de vijftiende eeuw en het is een voorbeeld van de gebruikte bouwstijl uit die periode. De eigenares María de Monroy stond aan het hoofd van een van de twee groepen die de stad in de vijftiende eeuw in twee verdeelden. Nadat haar zonen gedood waren door de andere groep liet zij de moordenaars van haar kinderen onthoofden. We vinden het huis aan de plaza de los Bandos.

Casa Lis: dit is een modernistische grote woning uit 1905 met een gevel van ijzer. Het is gebouwd op de muur en het herbergt art nouveau en art deco collecties die geschonken zijn door Manuel Ramos Andrade.

Casa de las Muertes: dit is een woning uit de zestiende eeuw. Het werd gebouwd door de architect Juan de Álava voor de belangrijke familie Ibarra. De naam van de woning “Huis van de Doden” komt door de 4 doodshoofden die als kraagstenen gebruikt werden voor de sokkels van de bovenste ramen in de gevel.

Casa del Regidor Ovalle: dit is een woning uit de achttiende eeuw en hier overleed Miguel de Unamuno.

Casa de Santa Teresa: dit is een woning uit de zestiende eeuw en hier logeerde Santa Teresa toen zij Salamanca in 1570 bezocht om er een klooster te stichtten. Hier schreef zij het gedicht “ Vivo sin vivir en mí”.

Casa de la Tierra: dit is een woning uit de vijftiende eeuw met een monumentale toegangspoort en gotische ramen met raamwerk. Het is nu de zetel van de Kamer van Koophandel en Nijverheid van Salamanca.

Casa de las Viejas: dit is een woning uit de zeventiende eeuw. Het is een oud tehuis voor armen en momenteel is het de Regionale Filmotheek van Castilië en León. Er is een permanente tentoonstelling van filmapparatuur en die is eigendom van de filmmaker uit Salamanca, Basilio Martín Patino.

Fonda Veracruz: dit is een binnenplaats met een galerij in hout in de vorm van een doodlopende straat. Momenteel is het de school voor het hotelbedrijf.

Palacio de Abrantes: dit is een paleis uit de vijftiende eeuw en het is gebouwd in burgerlijke gotische stijl. Het heeft boogvensters met een middenzuil en een binnenplaats met drie zijden. Gedurende jaren was het de zetel van het Instituto de Estudios de Iberoamérica en Portugal van de Universidteit van Salamanca.

Palacio de Arias Corvelle: dit is een paleis uit de vijftiende eeuw. De gevel is gelijkaardig ingesneden zoals dat van de San Boal.

Palacio de Castellanos: dit is een paleis uit de vijftiende-zestiende eeuw. Het is het paleis van de Markiezen van Castellanos en men begon aan de bouw op het einde van de vijftiende eeuw. De voorgevel dateert uit de negentiende eeuw en hij combineert de gotiek en de neoklassiek. Er is binnenin een grote gotische binnenplaats en momenteel is dit een hotel.

Palacio de Garci Grande: uit de zestiende eeuw. De deuropening is in renaissance stijl en de ramen zijn afschuinend en dat is uniek in de stad. Momenteel is het de zetel van een spaarbank, Caja Duero.

Palacio de Monterrey: het is een gebouw uit de zestiende eeuw en het is gebouwd in platerescostijl voor Don Alonso de Acevedo y Zuñiga door Rodrigo Gil de Hontañon en Martin de Santiago.  Het hoort bij het huis van Alba en we onderscheiden de torens en de schoorstenen. 


Palacio de Orellana: het is een gebouw uit de zestiende eeuw in de klassieke bouwstijl met maniëristische invloeden. Bijzonder is de binnenplaats in L vorm en de trap.

Palacio de Rodríguez de Figueroa: het is een gebouw uit 1545 en het heeft interessante gevels in de straten Concejo en Zamora, er is ook een interessante binnenplaats. Vandaag is hier het casino van Salamanca.

Palacio de la Salina: het is een gebouw uit 1546 in renaissance stijl. Het is ontworpen door Rodrigo Gil de Hontañón voor Don Rodrigo de Messia. Vanaf 1884 is het de zetel van de Provinciale Deputatie.

Palacio de San Boal: het is een gebouw uit de vijftiende eeuw en het heeft een voorgevel die snijwerk heeft als versiering. Vanaf 1999 herbergt het gebouw het Centro Cultural Hispano-Japonés van de Universiteit van Salamanca. Op dezelfde plaats vinden we de kerk van San Boal uit de zeventiende eeuw.

Palacio de Solís: het is een gebouw uit de vijftiende eeuw. In dit gebouw was het huwelijksfeest van Felipe II en María Manuela van Portugal in 1543. Momenteel is het de zetel van Telefónica.

Torre del Aire: deze toren is het enige dat overgebleven is van het paleis van de hertogen van Fermoselle. Hij werd gebouwd in de vijftiende eeuw. De toren bezit prachtige gotieke ramen en momenteel is hij een residentie voor studenten.

Torre del Clavero: dit is een toren uit de vijftiende eeuw. Het is een overblijfsel van een paleis dat gebouwd werd voor Francisco de Sotomayor. Het beneden gedeelte is rechthoekig en het is versierd met een prachtig mudejar traliewerk. Het bovengedeelte is achthoekig en het is versierd met acht kleine torentjes..

Casa de Don Diego Maldonado: het is een paleis in platerescostijl uit de zestiende eeuw. Momenteel herbergt het de Fundación Cultural Hispano-Brasileña en het Centro de Estudios Brasileños van de Universiteit van Salamanca.

5. Andere bezienswaardigheden

Romeinse brug: vijftien van zijn bogen dateren uit de eerste eeuw. In de buurt van de brug vinden we nog de romaans-mudejar kerk van Santiago (met een moderne heropbouw) en de stenen stier van El Lazarillo de Tormes.

Grot van Salamanca: op de helling van Carvajal waar naar men zegt de duivel de zwarte kunst beoefend.

Mercado de Abastos - Markt voor levensmiddelen: men kan ze vinden op de oude plaza de la Verdura. De constructie is uit ijzer.

Casa Museo de Zacarías González: dit is het huis waar Zacarías González leefde en schilderde in de calle Alarcón. 

6. Website: De Toeristische Dienst van Salamanca, de site is beschikbaar in het Spaans, Engels, Frans, Duits en Portugees.