Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

Het museum Huis van de Munt


  1. Algemeen
  2. De metalen
  3. Fabricatiewijzen
  4. Een wereld zonder geld
  5. Rome en Hispanië 
  6. De Middeleeuwen en de koninkrijken
  7. De Moderne Tijd
  8. Papieren geld
  9. De negentiende eeuw
  10. De twintigste eeuw
  11. Grafische kunsten
  12. De website

1. Algemeen

Het museum Huis van de Munt wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste musea ter wereld in zijn genre. De rijkdom van de collectie, de uitgebreide faciliteiten en de technische ondersteuning van het personeel aan onderzoekers en docenten maken het museum een unieke plaats waar men de wereld van het geld kan ontdekken.

In het museum kan men de geschiedenis van het geld ontdekken vanaf de oorsprong door middel van de verschillende productievormen doorheen de geschiedenis.

In de zalen vinden we belangrijke collecties over numismatiek, filatelie, Eo-filatelie, biljetten en andere vormen van betalen, loterijen en spelletjes, een geschiedkundige bibliotheek, een kunstcollectie, machines en gereedschappen die door de werknemers van de Fábrica Nacional de Moneda y Timbre-Real Casa de la Moneda gebruikt werden.

2. De metalen

De meest gebruikte metalen in de geschiedenis voor de productie van munten zijn goud, zilver, koper en legeringen. De waarde van de metalen was afhankelijk van het gewicht van elke munt en het percentage van de zuiverheid van het metaal.

3. Fabricatiewijzen

Het munten gebeurt door een metalen plaatje tussen twee matrijzen te pletten zodat de voor en de achterkant gelijktijdig zijn aangemaakt. Het is, sinds het gebruik van munten, de meest gebruikte productiewijze en ze is ook nu nog gebruikt. In de zestiende en de zeventiende eeuw sloeg men de munten tussen twee ronde stempels en nadien knipte men de munten bij.

Een andere productiemethode was het gieten van de stukken in mallen maar de kwaliteit was slecht en men kon het valsmunten niet tegengaan.

4. Een wereld zonder geld

Het eerste deel van het museum is gewijd aan de voorwerpen die als geld gebruikt werden. Dat zijn dan voorwerpen die in de gemeenschap een zekere waarde vertegenwoordigen en die daarom kunnen omgewisseld worden voor andere voorwerpen. Deze voorwerpen hoeven niet noodzakelijk een verbintenis te hebben met metalen munten.

5. Rome en Hispanië

Rome
Men begon hier tijdens de Republiek met de fabricatie van bronzen munten die in het begin tamelijk groot waren maar die later kleiner werden en zij hadden een verschillend gewicht en waarde. De naam van deze munten was as of ases. Later kreeg men, naar het voorbeeld van de Griekse munten, nog andere munten waaronder zilveren munten die men denarie noemde.

De munten van het keizerlijk Rome droegen een afbeelding van de persoon die op dat moment aan de macht was of ze droegen een afbeelding die symbool stond voor de Staat. Dit gebruik is trouwens heden ten dage in tal van landen nog in gebruik.

Hispanië
Tijdens de eerste millennium voor de christelijke tijdrekening kwamen Feniciërs en Grieken naar de kusten van het Iberisch schiereiland om er permanente kolonies te stichtten. Deze steden maakten op het Iberisch schiereiland de eerste munten.

Tijdens de derde eeuw voor Christus begon men op het Iberisch schiereiland in de inheemse, de Iberische en de keltiberische gemeenschappen met de aanmaak van bronzen en zilveren munten en de teksten op deze munten waren elk in hun eigen alfabet. Tijdens de Romeinse overheersing van het schiereiland namen de steden naast de gewoontes en de wetten van de Romeinen ook het alfabet op hun munten over.

6. De Middeleeuwen en de koninkrijken

De Middeleeuwen
Het west Romeinse keizerrijk met zijn bevolking van Germaanse oorsprong werd stilletjes aan vervangen door een politieke entiteit van een mozaïek van Germaanse koninkrijken die min of meer geromaniseerd waren. Het Byzantijnse keizerrijk behield de Romeinse tradities gedurende de ganse Middeleeuwen.

Vanaf het begin van de achtste eeuw en gedurende achthonderd jaar ligt de grens tussen de christelijke en de islamitische wereld op het Iberisch schiereiland. De islamitische wereld had zijn eigen munten en die gingen verder op de erfenis van de gouden Byzantijnse en de zilveren munten van de Sassaniden, een dynastie uit het oude Perzië. Het meest opvallende aan de islamitische munten is dat zij geen afbeeldingen dragen.

De islamitische staten op het schiereiland gebruikten gouden munten (dinar), zilveren munten (dirham) en koperen munten(felús). In de elfde eeuw was het islamitisch gebied een geheel maar later brak dit op in tal van kleinere koninkrijken (taifas).

In het begin was er de dynastie van de Almoraviden en die werd later vervangen door de Almohaden. De Almoraviden gaven een prestigieuze gouden dinar uit en de zilveren munten noemde men de quirate. De Almohaden gebruikten zwaardere dinars en de christenen noemden deze, dubloenen. Daarnaast was er een zilveren dirham die een vierkante vorm had.

De christelijke koninkrijken
In de christelijke koninkrijken gebruikte men op de munten de afbeelding van de heerser als symbool voor hun macht maar we vinden ook afbeeldingen van kruisen, monogrammen en heraldische figuren. Op het einde van de elfde eeuw gebruiken alle christelijke koninkrijken hun eigen munt.

7. De Moderne Tijd

Men beschouwd de regeerperiode van de Katholieke Koningen als de periode waarin men in de moderne tijd kwam. Met het Huis van Oostenrijk sloeg men gouden en zilveren munten. De zilveren munten hadden een waarde van acht reales en daarmee volgde men de Midden-Europese daalder.

De stukken van acht reales werden gemunt in Castiliaanse en Amerikaanse (de Zuid-Amerikaanse kolonies) munten. Men noemde deze munten dukaten en piasters in de Italiaanse gebieden en daalders in de Duitse gebieden, een term die ook zou veranderen naar dollar.

8. Papieren geld

Tijdens het bewind van Carlos III werd de Bank van San Carlos opgericht om er uitgifte van openbare schuld mee te financieren en deze obligatie wordt beschouwd als een voorloper van de bankbiljetten. De obligaties circuleerden als geld.

9. De negentiende eeuw

Tijdens de regeerperiode van Isabel II waren er een aantal initiatieven om het systeem te veranderen maar we moesten wachten tot na de afzetting van Isabel II toen de voorlopige regering in 1868 de peseta invoerde.

Het Casa de la Moneda in Madrid verhuisd naar een nieuw gebouw in de paseo de Recoletos. In dit gebouw was ook het Fábrica del Timbre (postzegels) gevestigd en nadat ze enkele jaren samen hadden gewerkt fusioneerden zij in 1893 en de benaming werd Fábrica Nacional de Moneda y Timbre.

10. De twintigste eeuw

In 1927 kreeg de fabriek de beschikking over elektriciteit en alle processen werden aangepast aan de nieuwe energiebron.

Na de Spaanse burgeroorlog regeerde Franco tot aan zijn dood over Spanje. De Fábrica Nacional de Moneda y Timbre werd gereorganiseerd en zij stonden vanaf toen in voor de aanmaak van munten, postzegels, waardepapieren en bankbiljetten die werden uitgegeven door de Spaanse Nationale Bank.

De afbeelding van Franco werd niet gebruikt tot in 1947 en ze werd gewijzigd in 1966. Er werden wel numismatische curiosa geslagen zoals de stukken van 5 en 10 centiemen waarop een lansier was afgebeeld en de stukken van 25 en 50 centiemen met een maritiem symbool. In 1966 werden er nog zilveren stukken van 100 pesetas gemunt.

De munten van koning Juan Carlos I bleven de eerste jaren gelijk. In 1980, ter gelegenheid van het Wereldkampioenschap Voetbal in 1982 werden er een reeks munten geslagen. Op deze munten stond de letter M welke in en voor de periode van Isabel II gebruikt werd.

In 1990 ontwikkelde men een systeem dat gebaseerd was op de waarde van de munt en de grootte, het gewicht en de samenstelling van het metaal.

In 1993 ontwikkelde men hier een methode, uniek in de wereld dat hetzelfde effect gaf van een hologram.

11. Grafische kunsten

Met het verlaten van zaal 15 verlaten we de wereld van de munten en van metaal en we betreden de wereld van het papier en de inkt.

We vinden hier informatie over het papier en de fabricatie van het papier en de eerste druktechnieken. Er is hier een klein deel te bezichtigen van de ganse collectie etsen en zij komen uit de zestiende en de zeventiende eeuw, daarnaast zijn er etsen aanwezig van de achttiende eeuw tot op vandaag de dag.

In zaal 16 vinden we vooral zegelpapier, lotjes en andere spelletjes.

Zaal 17 is gewijd aan de postzegels en aan de geschiedenis van het frankeren in Spanje. 

13. De website: Het museum Huis van de Munt en de website is beschikbaar in het Spaans en het Engels.