Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

Het Mediterraan dieet



  1. Algemeen
  2. De voordelen
  3. Geschiedenis 
  4. Kritiek

1. Algemeen

Wat men kent als het mediterraan dieet is een voedingswijze die vooral gevolgd wordt in een aantal landen rond de Middellandse Zee. Vooral de Spaanse, de Italiaanse, de Griekse en de Marokkaanse keuken worden hiertoe gerekend. 

Op 16 november 2010 werd de Mediterrane keuken uit deze vier landen opgenomen op het immaterieel cultureel werelderfgoed van de Unesco.

Voordien had de Spaanse regering in 2007 al een poging ondernomen om het mediterraan dieet te laten opnemen op de lijst van het immaterieel cultureel werelderfgoed van de Unesco maar toen werd het voorstel afgewezen.

De voornaamste karakteristieken van dit dieet zijn het gebruik van plantaardige producten (fruit, groenten, peulvruchten en gedroogd fruit), brood en andere graanproducten, het gebruik van olijfolie als voornaamste vetstof en het drinken van wijn, liefst in een matige hoeveelheid.

2. De voordelen

De eigenschappen die aan het dieet worden toegeschreven zijn gebaseerd op het feit dat de mediterrane landen meer vetstoffen in hun voeding verwerken dan de inwoners van de Verenigde Staten maar dat zij beduidend minder hart en vaatziekten oplopen.

Dat zou komen door het grote verbruik van enkelvoudig onverzadigde vetzuren zoals ze in olijfolie voorkomen. Olijfolie heeft dus de eigenschap om de cholesterol in het bloed te verlagen.

In het dieet zit ook een groot gebruik van vis en dan vooral van vette vis die rijk is aan ω-3 y vetzuren en ten slotte is er het matige verbruik van rode wijn, vooral door de anthocyanen in die wijn.

De wijn wordt ook geassocieerd met een ander cardio beschermend effect en dat is wat men noemt de Franse paradox.

Het lijkt er op dat het mediterraan dieet verbonden wordt met een kleiner risico op hart problemen en met de problemen van het ouder worden. Vooral in de overgangsfase naar dementie en naar de ziekte van Alzheimer.

3. Geschiedenis

De eerste wetenschappelijke verwijzingen naar een mediterraan dieet dateren reeds uit 1948 toen Leland G. Allbaugh een studie maakte naar de levenswijze van de inwoners van het eiland Kreta en ze vergeleek met de voedingswijze in Griekenland en in de Verenigde Staten. 

Voor zijn deel heeft de Amerikaanse fysioloog Ancel Keys, een studie uitgevoerd naar hartziekten, de cholesterol in het bloed en de levenswijze van de bevolking in zeven landen (Italië, Joegoslavië, Griekenland, Nederland, Finland, de Verenigde Staten en Japan) na de tweede wereldoorlog.

Het resultaat van de studie van Keys en zijn medewerkers gaf als resultaat dat hart en vaatziekten in de landelijke gebieden van zuidelijk Europa en Japan veel minder voorkwamen dan in de andere testlanden.

Zij vermoedden dat er daar een beschermende factor aanwezig was in de levensstijl en zij noemden dit “de mediterrane levenswijze”. 

Zij beschreven de levenswijze als “zeer fysiek actief (door de lage mechanisatie van de landbouw), sober en met een grote inname van plantaardige producten maar met een kleine inname van dierlijke producten.

Een studie van de ervaren historicus uit León, Matías Díez Alonso plaatst het begin van het mediterraan dieet in de plaats Sahagún (León, España).

4. Kritiek

Dit dieet, wordt traditioneel in geen enkel mediterraan land op deze wijze gegeten.  De studies tonen aan dat de consumptie van bijvoorbeeld eieren rond de 10 eieren per week ligt, de consumptie van vlees of vis is dagelijks en de consumptie van ijs en andere zoetigheden als dessert is vergelijkbaar met de consumptie van fruit.

Toen Keys het voedingspatroon van de plaatselijke bevolking van Kreta in de jaren '50 onderzocht was het voedsel nog gedeeltelijk gerantsoeneerd .

Aan de andere kant, Keys heeft zijn gezondheidsbeeld van de mediterrane landen geprojecteerd tegenover de Verenigde Staten om er een beter voedingspatroon uit te kunnen halen.

Het voedingspatroon uit die tijd maakte misbruik van bepaalde producten zoals vlees, eieren en boter en men at onvoldoende groenten en vis.

Hij eindigde zijn onderzoek met de ontwikkeling van een voedingspatroon waarin voldoende hoeveelheden groenten werden aangevuld met kleinere hoeveelheden vlees en vis en dit dieet komt in geen enkel mediterraan land voor.

Tot zover het theoretische gedeelte, hierna volgen twee links, een op deze site met een rondrit door Spaanse keuken en op de andere link kan je een 300 recepten vinden uit de Spaanse volkskeuken, er is ook een artikel over de geschiedenis van deze keuken.