Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!
Badpakken



SNP Gezinsvakanties



  1. Algemeen
  2. Verschillende soorten badpakken
  3. Badpakken voor vrouwen
  4. Badpakken voor mannen
  5. Geschiedenis
1. Algemeen

In dit artikel kan je de geschiedenis en het gebruik vinden van de vakantie kleding bij uitstek, de badpakken. De zon, het strand en een drankje en daar kan men geen overjas bij gebruiken.

Een badpak is een kledingstuk dat speciaal ontworpen was om er mee te zwemmen, de laatste jaren is dit wat veranderd, het is ook een kledingstuk geworden waarin men gezien wil en kan worden. Van de vormloze dingen uit de beginperiode van het badpak is niets meer over gebleven.

Het badpak kan nauw aansluiten aan het lichaam of kan er juist los rond zitten. Het badpak zorgt er ook voor dat men zoveel als mogelijk zijn fatsoen te houden door niet volledig naakt te moeten zijn op het strand of in de bar.

Om te voorkomen dat een badpak doorzichtig wordt in het water, is het badpak gemaakt uit een speciaal behandeld materiaal.

2. Verschillende soorten badpakken

Badpakken zijn ontworpen om zoveel als mogelijk intieme lichaamsdelen te bedekken van mannen en vrouwen.

Gedurende de twintigste eeuw is er een verandering opgetreden in de manier van denken van wat men als onfatsoenlijk beschouwde. In het begin van de 20de eeuw moest een vrouw een badpak dragen dat bijna haar ganse lichaam bedekte en daar tegenover staat dan dat men op het einde van die eeuw bijna naakt op het strand kon gaan liggen. Momenteel zijn er voor vrouwen badpakken uit één stuk, bikini's en strings.

De monokini is in feite een bikini, maar dan zonder het bijpassende bovenstuk, het laat de borsten onbedekt. Op de meeste stranden in Europa is de monokini toegelaten, maar dat is niet zo op alle stranden overal ter wereld.

Zwemmen zonder badpak is een vorm van sociaal naakt zijn (nudisme/naturisme). Er bestaan stranden waar men naakt kan zwemmen en zonnen. In Spanje is het in principe overal toegelaten.

Soms gebruiken mensen een lange broek, ondergoed of een t-shirt als alternatief voor een badpak. Dit is niet altijd toegelaten omdat deze kledingstukken doorzichtig worden eenmaal zij nat zijn.

Bij schoonheidswedstrijden worden ook badpakken gebruikt, officieel omdat men dan de fouten aan het vrouwen lichaam zichtbaar maakt. Tijdschriften zoals P-Magazine brengen elk jaar een speciale uitgave uit met beroemdheden in badpak.

3. Badpakken voor vrouwen
  • Het eendelig badpak: dit is vermoedelijk het meest voorkomende model en is een inspiratie bron voor het mouw loze shirt.
  • De monokini: dit is een term die gebruikt wordt voor verschillende vormen van een-delige badpakken zoals de bikini. Een monokini is een bikini waar het bovenstuk is weggelaten.
  • De thong: dit is een eendelig badpak waarbij de billen zichtbaar zijn.
  • De sling bikini is een eendelig badpak dat zo weinig mogelijk het lichaam bedekt. Meestal lijkt dit type op het onderste gedeelte van een bikini maar in plaats dat de riempjes rond de heupen gaan gaan zij bij dit type naar boven en bedekken daar de borsten en gaan over de schouders en laten zo de zijkant van het lichaam onbedekt maar zijn enkel de tepels en de schaamstreek bedekt.
 Slingkini

Tweedelige badpakken

De bikini kan onderverdeeld worden in:
  • een thong, hierbij blijven de billen onbedekt
  • een g-string, dit kledingstuk bedekt enkel de genitaliën en gaat met een koordje tussen de billen.
  • Een tankini, dit is een mouwloos shirt gecombineerd met een bikini slip
 Tankini


4. Badpakken voor mannen
  • de zwembroek lijkt op een gewone onderbroek
  • de boxershort hierbij komt de lengte tot aan de knieën
5. Geschiedenis

In de klassieke oudheid gebeurde baden of zwemmen meestal naak, enkel bij speciale gebeurtenissen bedekte men zijn lichaam.

Muurschilderingen in Pompei tonen vrouwen die een 2-stuks bedekking dragen, deze kledij bedekte hun borsten en hun heupen en ze lijken echt op wat wij nu kennen als de bikini. Later verdween deze lichaams bedekking voor eeuwen.

 Afbeelding uit de vierde eeuw

In sommige culturele tradities werd er, als het al niet naakt was, gezwommen met een soort bedekking die leek op gewone kledij.

In de 18de eeuw droegen vrouwen een “bad jurk” in het water, dit waren lange jurken, gemaakt van een speciaal materiaal dat voorkwam dat de stof doorzichtig werd en met gewichtjes in de zoom vastgemaakt die voorkwamen dat de stof zou gaan drijven in het water.

Het badpak voor mannen was een wollen kledingstuk met lange mauwen en lange pijpen en dit model veranderde bijna niets gedurende een eeuw.

In de 19de eeuw werd het tweedelig badpak voor vrouwen populair, de twee delen bestonden uit een jurk die van de schouders tot aan de knieën ging en dan nog een lange broek tot aan de enkels.

In de Victoriaanse periode waren populaire badplaatsen uitgerust met machines die ontworpen waren om te voorkomen dat men zich openbaar moest vertonen in een badpak aan leden van het andere geslacht.

In 1907 kwam de Australische zwemster Annette Kellerman naar de Verenigde Staten in de rol van “onderwater ballerina”, een versie van synchroon zwemmen in glazen tanks. Ze werd gearresteerd voor onbehoorlijk vertoon omdat haar badpak de armen, benen en haar nek liet zien. Uiteindelijk veranderde zijn haar badpak zoals door de overheid gewenst was en later speelde zij nog de hoofdrol in verschillende films.

Na dit voorval begon het badpak te krimpen, eerst laat het de armen vrij en later kwamen de benen vrij vanaf het midden van de dijen.

Ook de ontwikkeling van nieuwe stoffen liet toe dat er een meer comfortabel badpak op de markt kwam met nieuwe modellen.

Door de aard van deze kledingstukken begon men in de 40er en 50er jaren van de vorige eeuw met glamour fotografie en alle modellen droegen een badpak.

 Esther Williams in oktober 1945

De eerste bikini's kwamen op de markt juist na de Tweede Wereldoorlog. De eerste exemplaren waren nu niet echt verschillend van de twee stuks die men droeg sinds de 20 er jaren behalve dat zij een opening hadden onder de borsten en het middenrif zou vrij lieten.
Zij kregen hun naam van de Bikini Atol waar verschillende nucleaire testen werden gedaan en men wilde met deze naamkeuze suggereren dat bij het zien van dit badpak er een zelfde explosief effect zou zijn op de kijker.

Gedurende de 50er jaren bedekte de bikini nog de navel maar vanaf de 60er jaren begon de bikini in alle richtingen te krimpen. Nu bedekt de bikini nog enkel de tepels en de geslachtsdelen.

Een van de meest iconische afbeeldingen van een vrouw in een bikini komt uit de James Bond film Dr. No uit 1962 waar Ursula Andress uit het water komt met niets anders aan dan een bikini.



In dezelfde periode introduceerde de modeontwerper Rudi, Gernreich de monokini, een bikini zonder bovenstuk. Deze monokini opende dan weer de deur voor andere mogelijkheden en in de 80er jaren kwam de thong of de tanga uit Brazilië.

Badpakken voor mannen hebben ongeveer dezelfde evolutie meegemaakt, waar de broek gaandeweg kleiner en kleiner werd. De “speedo” werd populair en dat was niet alleen voor de snelheid die men er mee zou kunnen ontwikkelen. Thongs, G-strings en bikini modellen werden ook door mannen gedragen maar dit was meer in tropische gebieden.

Van in de jaren 90 werden de zwembroeken terug groter en de pijpen kwamen tot aan de knieën.