Toerisme in Spanje, ja natuurlijk!

Parque Nacional de Aigüestortes y Lago de San Mauricio


  1. Algemeen
  2. Oppervlakte
  3. Geschiedenis
  4. Geografíe
  5. Het biologisch erfgoed
  6. Flora
  7. Fauna
  8. Klimaat
  9. Exploitatie
  10. Toerisme
  11. Veestapel
  12. Website

1. Algemeen

Het Parque Nacional de Aigüestortes y Lago de San Mauricio is gesticht in 1955 en is het enige nationaal park in de autonome regio Catalonië.

Het park is in het centrale gedeelte van de Pyreneeën , verdeeld tussen 4 comarcas pirenaicas, (een comarca is een Catalaanse onderverdeling van een provincie): Alta Ribagorza, Pallars Sobirà, Pallars Jussà en Valle de Arán, in de provincie Lérida, en ligt op het grondgebied van 2 gemeenten Espot en Barruera.



Het park bestaat uit 2 gedeelten: het oostelijke met een continentaal klimaat en bevloeid door de zijrivieren van de Noguera Pallaresa die het meer van San Mauricio voeden en het westelijk gedeelte (Aigüestortes) met een Atlantisch klimaat en hoge bergen en bevloeid door de zijrivieren van de Noguera Ribagorzana.

De geografie van het park is die van de hoge bergen omdat grote delen van het gebied uitsteken boven de 1.000 meter, met pieken van meer dan 3.000 meter. Er zijn tal van quartaire gletsjer meren. Daartussen liggen twee valleien, in het westen de vallei van de rivier San Nicolás, met zijn karakteristieke weilanden en meanders waarvan de naam afkomstig is, "Aigüestortes" (kronkelende wateren) en in het oosten is er de vallei van de rivier Escrita met het meer van San Mauricio.



Het park heeft een grote biologische waarde. De grote niveauverschillen geven aan het park verschillende ecosystemen, weilanden, gewassen en loofbossen op de lagere gebieden, dennenbossen in het tussengebergte en weilanden en gesteente in het hoge gebergte.

Het park is al jaren een beschermd gebied en door zijn relatieve ontoegankelijkheid is de fauna en flora er redelijk ongeschonden. Niettemin is de druk door de mens onmiskenbaar en is het park nog altijd geëxploiteerd door de veestapel, het toerisme en hydro-elektrische centrales.

2. Oppervlakte

Het park heeft een oppervlakte van 40.852 ha en bestaat uit 2 zones met verschillende bescherming.  Er is een interne zone en een perifere zone. De interne zone is het eigenlijke nationale park en is 14.119 ha groot. De andere 26.733 ha maken dus deel uit van het perifere deel en dienen eigenlijk alleen om de invloed van de mens te verkleinen in het interne deel.

De interne zone is geheel gelegen in de gemeenten van de vallei van Boi en Espot. Op de helling van Boi onderscheiden we de vallei van de San Nicolas rivier en op de bovenkant van de vallei vinden wij de rivier Noguera de Tor.

Tussen de rivieren Llong en Llebreta is er de rivier San Nicolas met zijn karakteristieke meander vorm.

Op de helling van de Espot is er de Escrita rivier en het San Mauricio meer. Dit meer, zoals veel meren in dit park hebben dammen om een beter rendement te verkrijgen in de hydro-elektrische centrales. Het meer bevindt zich aan de voet van de imposante Encantados.
Dit samenspel van het meer van San Mauricio en de Encantados is een van de symbolen van de schoonheid van het park.

De perifere zone bevat de gemeenten van Viella en Vilamòs in de Vallei van Arán, de Vilaller en de vallei van Boí en de Alta Ribagorza, de Torre de Cabdella en de Pallars Jussá en Espot, en de Alto Aneu, de Esterri de Aneu, de Guingueta de Aneu en Sort en de Pallars Sobira. 

In deze zone bevinden zich stukken van grote schoonheid en met een grote natuurwaarde, zoals het bos van Mata de Valencia de Aneu, de valleien van Gerber y Cabanes, de kust van Valarties, de meren van Cabdella en de Montardo zijn er enkele van.

3. Geschiedenis

De menselijke aanwezigheid in de Hoge Pyreneeën dateert van de laatste ijstijd. Binnen de limieten van het park mag er geen duurzame menselijke aanwezigheid meer zijn. Maar gedurende de 19de eeuw en in het begin van de 20ste eeuw was er een stevige menselijke druk op het park om er aan bos exploitatie te doen.  Ook bracht de bouw van de  elektriciteitscentrales de nodige druk met zich mee.

Al in 1932 met het plan Maciá werd de creatie van het Nationale Park van de Hoge Pyreneeën overwogen maar met een decreet van het ministerie van landbouw van 21 oktober 1955 werd het park erkend volgen de wet op de Nationale Parken van 1916.

De erkenning was met de naam Parque Nacional de Aiguas Tortas y Lago de San Mauricio en er kwam een uitbreiding van 9.851 ha. Op dat moment was het park het vijfde nationale park van Spanje.

Met de goedkeuring van het Statuut van Catalonië in 1979 verkreeg de Catalaanse regering het beheer en de wetgeving over het nationale park. Op 30 maart 1988 werd er een vergroting van het park voorgesteld en men reguleerde tevens de traditionele exploitatie teneinde het park te beschermen.

Met de wet 22/90 van 28 december wijzigde men de samenstelling van het beheer van het park en regelde men nogmaals de toegelaten commerciële activiteiten in het park
Op 5 juli 1996 kwam er een nieuwe uitbreiding van het park .

4. Geografíe

Rivieren

In het stroomgebied van de Noguera de Tor:
Río de San Nicolás
Río de San Martín
In het stroomgebied van de Garona:
Valarties
Aiguamoix
Garona de Ruda
In het stroomgebied van de Noguera Pallaresa:
Río Cabanes
Río Escrita
Flamisell

Meren

Binnen het Nationaal Park zijn er ongeveer 80 meren. De grootste zijn: Llebreta, Serrader, Contraig, Llong, Mussoles, Ribera, Mayor, Dellur, Redó, Negre de Portarró, Ratera, Barbs, Munyidera, los Grande, Pequeño y Mediano de Amitges, San Mauricio, Negre de Peguera.

In het buitengebied

Rius, Tort de Rius, de Mar, Restanca, Monges, Travessany, Mangades, Mayor de Colomers, Obago, Mayor de Saboredo, Saboredo de Arriba, San Gerber, Xemeneia, Negre o de Cabanes.
Castieso, Marto, Eixerola, Cubesso, Neriolo, Tort, Saburó, Vidal, Colomina, Frescau, Reguera, Fosser, Ribanegra, Salat, Morera y Gento.

Bergen

De hoogste bergen
Pico de Comaloformo, 3.033 m.
Besiberri Norte, 3.015 m.
Besiberri Sur, 3.017 m.
Punta Alta, 3.014 m.

De beroemdste bergen
Montardo, 2.833 m.
Gran Tuc de Colomers, 2.933 m.
Gran Encantado, 2.747 m.
Tuc de Ratera, 2.857 m.
Pico de Peguera, 2.942 m.
Pico de Subenuix, 2.949 m.

De meest symbolische bergen
Peguera 2.982 m.
la Sierra de Los Encantados 2.745 m.

5. Het biologisch erfgoed

Het biologisch erfgoed van het park is zeer rijk. Binnen het park zijn de ecosystemen zeer gevarieerd, voor een deel komt dit door de verschillende hoogtes in het park en voor een ander deel komt dit door de oriëntatie van de hellingen.
Op alle hoogtes zijn er kleine ecosystemen aanwezig welke ook goed zijn voor de oevers van de snelle rivieren of voor de meren met kalmere waters.

6. Flora

Grote gedeeltes zijn bedekt met dichte pijnboom bossen, voornamelijk zijn er 3 soorten aanwezig: de zilverspar (abies alba), de grove den (Pinus sylvestris) en de pijnboom (pinus uncinata). 


In andere delen treft men dan meer loofbossen aan: berk (betula pendula), eik (ouercus robur), populier (populus tremula) en beuk (fagus sylvatica).

Samen met sparrenbossen zijn er dikwijls lijsterbessen dat zijn boompjes van lage hoogte, met een karakteristieke grijze stam en twijgen en ze dragen rode vruchten vanaf juli tot de winter.

Tussen de 1.700 en de 2.300 meter hoogte vinden we de zwarte spar welke in kleinere bossen voorkomt samen met andere struiken zoals de rododendron, jeneverbes, beredruif en blauwe bosbes.

Boven de 2.300 meter zijn er geen bossen meer maar zijn er enkel een aantal planten of plantjes te vinden die typisch zijn voor deze grootte hoogte zoals de ranonkel en de verschillende gentiaan soorten.

7. Fauna

Ongeveer 200 diersoorten leven hier en daarvan zijn er ongeveer 2/3 vogels. Wij vinden hier het auerhoen (tetrao urogallus, de gouden adelaar (aguila chryseatos), de lammergier (gypaetus barbatus), de sneeuwpatrijs (lagopus, mutus) en de rotskruiper (tichodroma muraria). 



Zoogdieren zijn uiteraard aanwezig zoals de gems (rupicapra rupicapra), de ever (sus scrofa), de hermelijn (mustela erminea), de marter (martes martes) ,de relmuis (glis glis), de eekhoorn (sciurus vulgaris) en de marmot (marmota marmota).

De twee grote rivieren, de San Nicolas en de Escrita hebben forellen (salmo trutta). In de meren op 2.000 m hoogte kan men de Pyreneeënbeek salamander (euproctus asper) vinden.
De rode kikker (rana temporaria) komt hier veelvuldig voor.

Ook voor reptielen is hier een plaats, zo vinden we hier de geelgroene toornslang (coluber viridiflavus) terug.

8. Klimaat

Momenteel is het water de belangrijkste speler omdat het belangrijk is voor de meanders in de hoge bergen en water is belangrijk voor de hoge concentratie van water in de lage bergen. Het park bevat het belangrijkste merengebied van de Pyreneeën.

De gemiddelde temperaturen in het park schommelen tussen 0 en 5 graden. In de winter en in de hoge bergen is het zeer koud, in grote delen van het park gaan de temperaturen gedurende 4 maanden niet boven de 9 graden.

De jaarlijkse neerslag is tussen de 900 mm en de 1.300 mm verdeeld over een 150 dagen met neerslag. Tijdens deze 150 dagen is de neerslag in de vorm van sneeuw.

9. Exploitatie

De gronden welke deel uit maken van het park zijn eigendom van de staat, de gemeente of ze zijn particulier bezit. Er bestaat een algemeen plan dat bepaald hoe men de natuurlijke bronnen van het park kan gebruiken.
Eenvoudig gesteld kan men zeggen dat de traditionele exploitatie toegelaten is evenals het toerisme.

10. Toerisme 

Momenteel is het parque Nacional de Aigüestortes y Estany de Sant Maurici een belangrijke toeristische bestemming, vooral in de zomer.

De bezoekersaantallen zijn in:
1996: 333.734
1997: 345.545
1998: 349021
1999: 369223
2000: 382624
2001: 410.427
2002: 362.822
2003: 356.411
2004: 341.759
2005: 337.484
2006: 355.633
2007: 367.890

Alle toeristische activiteiten zijn aan regels onderworpen. De toegang te voet is vrij maar het is verboden te kamperen, het meenemen van om het even welke soort van planten, te jagen of te vissen.
Is eveneens verboden het binnen het park rijden met een privé wagen, enkel een taxi mag er rijden vanaf Espot tot aan de ingang van de vallei van Boi.

11. Veestapel

Teneinde de bescherming van de lokale economie te verzekeren hebben enkel de herders toegang welke traditioneel werken. Het ecosysteem in de bergen heeft zich toch gedurende eeuwen kunnen aanpassen aan de aanwezigheid van het vee.

12. Website: Parque Nacional de Aigüestortes y Lago de San Mauricio, de site is beschikbaar in het Spaans, Engels, Frans, Gallego, Catalaans en Baskisch.